Beyaz bir sayfaya son sözlerini yazıp, terketti kendini vicdan,
artık herhangi bir masalın, sevdanın anlatı'nın satır aralarında beyaz bir fügüran..
Kimse hatırlamaz belki, kimse konuşmaz ama
o her insanda biraz vardır..
ve her hikayede bir başka şey anlattır..
vicdan ;
kör sağır dilsiz kuyulardan insan olmanın gereğini bağıran...

Nasıl söylenir bilmiyorum ama söz vicdan olunca, sohbet hep süküt olur.. süküt olur, çünkü susup vicdanın mırıldandığı sese kulak kesilmek gerekir..
vicdan mırıldandıkça, ince bir sızı baş gösterir.. işte bu sosyolojik, pisikolojik, felsefi realiteye, edebiyatta ''vicdanı sızlamak'' denir..
En az insanlar kadar toplumlarında vicdanı olmalı, ve bu vicdan en az insanlarınki kadar sızlamalıdır..
Vicdani sızısı olmayan toplumlar, kırkdört canın canına kastedebilecek terminatörler oluştururlar..
Ve bu ülkede görevi gereği karanlıkları aydınlığa çıkarması gereken insanlar (ki bunlara 'aydın', 'kanaat önderi' vs denir) bu 'toplumsal vicdan cinnetini', töre ve cehalet diye isimlendirerek vicdanın bi zati kendini terorize ederler..

Bu ülkede vicdan kendi cinayetini işlemiştir..

Her biri birer meşale olması gereken ülkem aydınları ''bunun adı cehalet değilde nedir..?'' derken, vicdan çoktan ülkem topraklarını terketmişti.. bunun adının ne olduğunu bilmiyorum, ama cehalet denemeyecek kadar basit bir mesele olmadığını çok iyi biliyorum.. bunun adı cehaletse, yani kırkdört cinayet, yanlız cehalet gereği işleniyor ise, diyarbakır cezaevini, mamak cezaevini, sivası, maraşı, 12 eylülü, nasıl açıklıyacaz..? bu katliamlardan hangisini eğitimsiz kimselerin yaptığını söyleyebiliriz.. bilakis bu örnekler zemininden baktığımızda, eğitim arttıkça şiddet kılıf değiştiriyor.. burda dikkat edilmesi gereken, şiddete eğilimli bireylerin eğitimli olup olmadıkları değil, toplumun bu canavarları hangi vicdanla yetiştirdiğidir..

Bizim okur cahil aydınımız akılla, vicdanın üstünü örterek, kendi ideolojik çıkar ilişkilerini pekiştirirken, farkında olarak yada olmayarak bizim insani duyarlılıklarımızı öldürmektedirler..
bilmezlerki, vicdan aklın pusulasıdır..

Her köyde aklın marifetlerini sergileyen deliler vardır, işte o delilerdir aklın vicdanı'nı temsil eden fedailer..
evet fedaidirler onlar, halka hakk için aklını feda ederler..
derlerki ; tanrı kullarına yol olarak aklı, yön olarak vicdanı yarattı..
yönünü kaybeden yol, çıkmazdadır..

İnsanlığı toplum içinde yaşanır kılan ve toplumu insancıl eden, vicdanı akılları ve ahlaki vicdanlarıdır.. önce vicdanını bulmalı ve o vicdanda, bir derviş tiitizliğiyle kendini sorgulamalıdır.. tabi bulmak için aramak gerekir, çok uzak değil zaten. kapı önünden geçerken çöpleri karıştıran teyzenin gözlerindedir..
yeterki bak, korkma... O, sen değilsin nasıl olsa...

Vicdan ;
kör kuytu dipsiz kuyulardan insanlık tarihine bağıran..

''kamuoyunun vicdanı'na'' sunulur...